Door de maatregelen van het afgelopen jaar waren ook de maaltijden `Samen Eten` gestopt. De laatste was op biddag 2020. Maar in januari 2021 deden we een proef met erwtensoep, om de eerdere bezoekers van de maaltijden met een hartige hap een hart onder de riem te steken.
Ruim 60 bakjes erwtensoep hebben we die eerste keer uitgedeeld. Later kwamen er nog meer mensen bij, dus de penne (soort macaroni) in februari en de hutspot van de laatste keer is aan ruim zeventig mensen uitgedeeld. Het is fijn zo even aan de deur contact met elkaar te hebben. Voorlopig stoppen we hiermee, omdat dit altijd een winteractiviteit was. We laten hier en in kerkvenster weten of en wanneer we de maaltijden hervatten.
De Latijns-Amerikaanse schrijver Garcia Marquez heeft een boek geschreven: “Liefde in tijden van Cholera”. Op dit moment zou ik het levensboek van mij en heel veel anderen kunnen omschrijven als: “Leven in tijden van Corona”. Er is weinig wat we kunnen doen. Onze gedachten zijn bij degene die het virus hebben gekregen, en degenen die familie of vrienden hebben die overleden zijn. Als we door quarantaine de griepgolf kunnen afvlakken, zodat de ziekenhuizen niet overbelast raken, dan hebben er het heel goed gedaan. Alleen weten we nu nog niet of dat gaat lukken, hoe lang het helemaal gaat duren en hoe erg het is. Voorlopig is het afwachten en wordt het voor allerlei mensen afzien. Ouderen, die een doelwit van het virus lijken te zijn; zieken, die met angst in het hart leven voor het virus; ouders die hele dagen moeten proberen te werken met kleine kinderen over de vloer; verplegend personeel en andere beroepsgroepen die het erg druk hebben. Daarom wil ik iedereen een hart onder de riem steken bij het beleven van hun eigen leven in tijden van Corona. Veel sterkte met de dagen door te komen. Als je hulp nodig hebt, laat het weten, ook al is het nog zo vreselijk om hulp te vragen. 0543 538848 Ouderen, bel elkaar op! Jongeren, bel ouderen op of stuur een kaartje, een mailtje, een grap over het hamsteren van wc-papier. Laat weten dat je aan elkaar denkt. Gebruik de “vrije” tijd om elkaar niet te vergeten, hoe erg je ook in de war bent van de wereld die gereset wordt. Misschien is deze pauze een kans om na te denken wat we anders kunnen doen, die morgen als de wereld weer normaal is. .