De 2e Kans Kledingwinkel in het Koppelhuis is weer open!
Iedere vrijdag en zaterdag van 13.30 tot 16.30. De opbrengst is voor de PKN kerk in Bredevoort.
Kledingwinkel Koppelhuis open
Geprakkerzeer van een tweeling.
In een warme boek zat ne tweeling.
Dicht bi’j mekare, wiegend op ’t ritme van n kloppend hart.
“Zeg,” fluustern den enen, “denk ie dat d’r léven is nao de geboorte?”
Dn anderen snuften wat. “Nao de geboorte? Wat mot dat wean dan? Dit is toch alles wat d’r is. Warmte, etten deur n streng, en n kloppende harte. Meer hef ’n mens toch neet neudig?”
“Maor luuster dan es good,” zei dn eersten zacht. “Heur ie die stemmen wal es? Zacht en leefdevol. En veul ie ho wi’j soms edragene wordt? Ik geleuf dat wi’j neet allene bunt. Dat d’r Iemand is die ons dreg.”
“Onzin,” zei n andern. “Wat wi’j neet kunt zeen, dat is d’r ok neet. Wi’j zit hier, en as dit ophölt, dan is ’t klaor.”
Den eersten blef stillekes.
“Misschien,” zei ’e nao ’n tiedje, “is dit hier moar ’n voorbereiding. Misschien goat wi’j straks naor ’n grotere wereld. Dat wi’j dan echt kunt oademen, zeen en lopen. Misschien lut God ons hier greuien, um straks geboren te wodden in ’t echte léven.”
“God?” vroeg den anderen wat schamper. “Woar dan?”
“In ’t hart dat wi’j heurt kloppen,” zei den eersten. “In de leefde dee wi’j veult. Wi’j zit neet op onszelf. Wi’j wordt edragen. Net as ’n kind in de boek van zien moder. Misschien is dizze tied moar ’n kleine stuksken, en is de dood straks gin einde, maor ’n geboorte in God ziene grote wereld.”
’t Werd krapper en krapper in de boek. De wanden drukten an. Alles bewoog.
“Ik bun bange,” zei de andere.
“Dat snap ik,” zei de eersten. “Maor misschien is angst moar ’t teken dat wi’j op ’t punt stoat
geboren te wodden. Misschien wacht d’r licht. Misschien wacht d’r Iemand den zeg: ‘Welkom, mien kind.’”
En toen inens kwam d’r druk. En licht. ruumte en oadem.
Wat den enen dacht dat ut ende was blek ’t begin.En misschien is ’t met ons net zo:
wat wi’j dood neumt, is veur God ne geboorte.
Ter attentie
Wij proberen de website van de Sint-Joriskerk zo actueel mogelijk te houden. Mocht u een mooi gedicht tegenkomen of zelf een inspirerende tekst hebben geschreven, dan nodigen wij u van harte uit deze met ons te delen. Wij plaatsen dergelijke bijdragen graag op de website.
Een levendige gemeente, waarin energie en betrokkenheid zichtbaar zijn, zorgt voor verbinding en draagt bij aan het bestaansrecht van onze kerkelijke gemeenschap. Schroom daarom niet om uw inspiratie met ons te delen via:
📧 nadinestem@proton.me
Ook de agenda van de Sint-Joriskerk wordt regelmatig bijgehouden. Alle predikanten die voorgaan in de diensten staan hierin vermeld tot het einde van het jaar. Daarnaast worden bijzondere diensten en speciale activiteiten opgenomen in de agenda. Wilt u op de hoogte blijven van alles wat er speelt binnen onze gemeente, houd dan de agenda goed in de gaten.
Onder het kopje ‘Info’ op de website hebben wij tevens het beleidsplan toegevoegd, dat in maart 2025 is geüpdatet. Momenteel zijn wij bezig met het verder verduidelijken van de visie, missie en kernwaarden van onze gemeenschap. Het is onze bedoeling om samen met de gemeenteleden te komen tot een breed gedragen visie en missie, die vervolgens een plaats krijgt op de website.
Voor bezoekers van buiten Bredevoort moet direct duidelijk zijn waarom wij kerk zijn en willen blijven in Bredevoort, waar onze kracht ligt en op welke manier wij actief betrokken zijn bij de gemeenschap.
Weten waar je als kerk voor staat, zorgt voor een sterker fundament en biedt een duidelijker toekomstperspectief.
Wilt u meehelpen? Dan nodigen wij u van harte uit de vragenlijsten in te vullen en deze te sturen naar 📧 nadinestem@proton.me. U kunt de vragenlijst hieronder downloaden.
4 mei
En dan stortregent het de 4e mei om zeven uur ’s avonds… Wat te doen?
Snel schakelen, immers het bestuur van de Protestantse Gemeente Bredevoort, eigenaar van de St. Joriskerk, had aangegeven dat bij slecht weer de Dodenherdenking in de kerk mocht plaatsvinden. Dank aan de vrijwilligers vanuit de kerk die dit alles mogelijk maakten, en bovendien er nog voor zorgden dat na afloop voor iedereen een kopje koffie of thee of een beker limonade klaar stond.
De plechtigheid zelf was indrukwekkend, met sprekers die samen de herinnering aan alle verdriet en trauma belichtten.
Oproep
De afgelopen tijd heb ik de opdracht gekregen om als kerk meer naar buiten te treden en te laten zien waar we voor staan. Er is aangegeven dat jullie hopen dat er over 10 of 20 jaar nog steeds een kerk mag zijn in Bredevoort. Dat raakt mij en roept bij mij een belangrijke vraag op: de “waarom”-vraag.
Waarom willen we als kerk blijven bestaan? En wat betekent de kerk eigenlijk voor Bredevoort? Ik geloof dat de antwoorden daarop niet alleen in beleid of woorden liggen, maar juist in jullie verhalen, ervaringen en betrokkenheid. Daar ligt volgens mij de kern van wie we als kerk willen zijn.
Op dit moment ben ik bezig met het aanscherpen van de missie, visie en kernwaarden van de kerk en haar gemeenteleden. Maar dat kan ik niet alleen. Ik heb jullie daarbij echt nodig.
Daarom wil ik jullie een paar vragen stellen:
- Welk gemis zou er in Bredevoort ontstaan als de Sint Joriskerk zou verdwijnen?
- Waarom vind jij het belangrijk dat er over 10 of 20 jaar nog steeds een kerk is in Bredevoort?
- Wat maakt dat mensen zich met hart en ziel inzetten voor de Sint Joriskerk?
- Waarom is omzien naar elkaar voor jou en voor ons als gemeenschap zo belangrijk?
Ik zou het heel waardevol vinden als je hierover wilt meedenken en je gedachten met mij wilt delen. Jouw verhaal helpt om samen te bouwen aan een heldere en gedeelde visie, zodat iedereen die de website van de kerk bezoekt meteen kan voelen en begrijpen waar we voor staan.
Je kunt je antwoorden mailen naar: nadinestem@proton.me
Alvast bedankt voor uw input.
Het wordt nooit meer het zelfde
Pasen is weer voorbij. Waar bij Pasen de ene denkt aan eieren zoeken of eieren eten, is het voor de ander een moment van bezinning en besef: afscheid nemen tijdens het avondmaal, het leven vieren en afsluiten. Er is hoop en vertrouwen. Jezus is een nieuw begin, maar dan breekt het noodlot aan: ‘Goede’ Vrijdag. Uit het niets wordt alles anders. De mensen waren voorbereid, maar ervaarden dit zelf niet zo. Ze hadden het zich zo anders voorgesteld en gehoopt. Jezus was anders, hij kon situaties doorbreken en maakte het verschil. Maar op Goede Vrijdag kwam er een einde aan zijn leven: gemarteld en gekruisigd, verraden en verlaten, zelfs door zijn eigen vrienden. Hoe kan dit verhaal goed komen? Dat is een gevoel dat wij mensen ook kennen in rouw. Hoe kan het ooit nog anders worden? Onmacht kan je verscheuren. Je gaat de strijd aan en hebt het gevoel dat je moet vechten om te helen. Jouw geliefde, je moeder of vader, je dochter of zoon… ze komen nooit meer terug op aarde.
Wat blijft er over, en wat willen de kruising en de opstanding ons vertellen?
Drie dagen later heeft Jezus het graf verlaten. Hij is terug, maar ook weer niet helemaal zoals daarvoor. Fysiek zit zijn aardse taak er bijna op. Maar de boodschap en de herinnering blijven en groeien door.
God heeft zijn zoon gestuurd als een voorbeeld voor hoe wij ons leven mogen leven. Jezus had een opdracht, en die heeft hij volbracht. Het was geen vlekkeloos leven, soms zelfs extreem uitzichtloos, maar in de kern deed hij wat hij moest doen. Dat zorgt voor vervulling. Net zoals ieder van ons een opdracht heeft. Jezus’ werk leeft al eeuwenlang voort hoe wonderlijk en veelzeggend.
Ik ben weer terug in dienst na mijn verlof. Tijdens mijn zwangerschapsverlof besefte ik opnieuw dat wij mensen allemaal onderweg zijn, net zoals Jezus onderweg was.
Dat onderweg zijn een doel op zichzelf mag zijn.
Vind je groei en vervulling in je dagelijkse taken? Dan krijg je daar automatisch energie voor terug. Tegelijk zijn er momenten in het leven waarop het niet strookt: je werkt keihard en toch lukt het niet. Je wilt dat het ‘goed’ komt, maar het voelt als trekken aan een dood paard.
Jezus kwam terug, maar anders. Als jou iets heftigs overkomt in het leven, wordt het leven nooit meer hetzelfde. Je moet jezelf opnieuw uitvinden en het leven opnieuw vormgeven, en dat is zwaar. Dit accepteren en beseffen dat het zo werkt, kan helpen om je open te stellen voor de mensen om je heen. Het mooie aan kerk zijn is dat we naar elkaar kunnen omzien. Voor mij is dat de kracht van kerk zijn.
Weet dat je dit niet alleen hoeft te doen. Je mag mij altijd bellen voor een gesprek, gebed of om in stilte even samen te zijn. Ik heb mijn werkzaamheden in Bredevoort weer opgepakt. Mijn vaste werkdagen zijn donderdag en vrijdag; dit zijn ook de dagen waarop ik de pastorale gesprekken inplan. Verder probeer ik o.a. aanwezig te zijn bij het samen eten, want juist daar komen vaak de mooiste gesprekken op gang. Ik ken jullie nog niet allemaal, dus ik heb niet altijd in beeld wie behoefte heeft aan een gesprek. Daarom nodig ik je van harte uit om contact met mij op te nemen.
Met vriendelijke groeten,
Nadine Stemerdink-Bongen
De Protestantse Gemeente Bredevoort zoekt een Predikant(e)
Voor een aanstelling van 20 uur per week (0,5 fte)
Als Gemeente van Christus in Bredevoort willen we met beide benen in de samenleving staan:
“Gedreven vanuit ons geloof in een betere wereld, de hoop op vrede en gerechtigheid en de liefde voor de omgeving waarin we leven, liefde voor elkaar en de liefde voor de schepping, willen we bijdragen aan onze gemeenschap.”
Wat verwachten wij van jou?
* Je bent een predikant(e) die samen met de kerkelijk werker inhoud wil geven aan het kerkelijk leven in onze gemeente. Ons staat een hecht team voor ogen dat op basis van gelijkwaardigheid op weg wil gaan met de gemeente. Waar de predikant vooral pastorale taken krijgt, heeft de kerkelijk werker ook diaconale taken. We verwachten dat beiden voor zullen gaan in de erediensten.
* Je bent een predikant(e) met toegankelijk geestelijk leiderschap, die samen met de gemeente zoekend is naar vormen van christen/zijn in een veranderende samenleving. Daarbij vinden we empathie, enthousiasme, ervaring en open staan voor nieuwe uitdagingen belangrijke waarden.
Wat mag jij van ons verwachten?
* De Protestantse Gemeente van Bredevoort in de Gelderse Oost-Achterhoek heeft ongeveer 650 leden, in Bredevoort en de omliggende buurtschappen. In veel opzichten zijn we een plattelandsgemeente waar omzien naar elkaar ons typeert. Wat ons verbindt is dat we geloven dat er toekomst is voor de kerk in Bredevoort en dat we met elkaar het pad naar die toekomst willen volgen.
* Jaarlijks organiseren we een of twee diensten in het Achterhoeks. Ieder kwartaal is er een oecumenische dienst samen met Rooms Katholiek Bredevoort, want we hechten er waarde aan om samen op te trekken.
We hopen dat je in Bredevoort komt wonen.
Geïnteresseerd?
Op onze website https://www.pkn-bredevoort.nl/ vind je een mooi beeld van hoe wij graag kerk willen zijn. Ook onze beleidsplannen zijn hier te vinden. Daarnaast zijn we als gemeente actief op Facebook en Instagram om actuele zaken met elkaar en onze omgeving te delen.
De voorzitter van onze beroepingscommissie Jan Wijbrans praat je graag bij over ons beeld bij de nieuw te benoemen predikant. Telefoonnummer: 06 36308537
Sollicitaties bestaand uit een schriftelijke motivatie en een curriculum vitae kunnen tot uiterlijk 10 april 2026 worden gericht aan J. Wijbrans. Emailadres: kerkrentmeesters@pkn-bredevoort.nl
Bredevoort van slag!
De afgelopen weken was er in Bredevoort sprake van verwarring. De mensen wisten niet meer waar ze aan toe waren. Het uurwerk van de Joriskerk op de Markt was daar de oorzaak van. De klok die menig Bredevoorter bij de tijd houdt, was van slag.
Bij de mensen in het stadje zorgde dat voor chaos. Men vroeg zich af, Is de zomertijd al ingegaan? Dat is tot pas eind maart? Ben ik nu te laat voor mijn afspraak, of loopt de klok een eind voor?
Het was maar net van wat voor kant je het bekijkt. Kwam je van de Koppelstraat naar het centrum, dan was het 10 over 4, maar vanaf het Zand gezien was het al kwart voor 6 geweest, terwijl het vanaf het Stadsbroek half 5 was.
Wat er aan de hand was, wist niemand, maar ze raakten wel de draad kwijt. Men was gewoon, om even op te kijken naar de toren of alles nog volgens de planning verloopt, De kerktoren gaf altijd de juiste koers aan, maar dat was niet meer zo. Wat zou er aan de hand zijn met het oude getrouwe uurwerk?
Het was dé gespreksstof van menig voorbijganger en van de praatjes bij de Spar. Dat er iets niet klopte daarboven in het raderwerk, dat was wel duidelijk. Buurman Ludo trok aan de bel.
Reden voor de uurwerktechnici Eduardo en Hemmie binnen de kerk, om een grondig onderzoek in te stellen, om een einde te maken aan deze wanorde. Misschien moest het eeuwenoude uurwerk wel gerenoveerd worden en moest er een hoogwerker aan te pas komen.
Dat viel mee. Wat bleek? Het aandrijfmechanisme van het uurwerk had het zwaar te verduren, waardoor er vertraging ontstond in het uurwerk. Daardoor raakten de wijzers van slag en menig Bredevoorter ook. In de werkplaats werden de assen en tandwielen van een flinke smeerbeurt voorzien. Na terugplaatsing in de toren bleek Bredevoort weer helemaal bij de tijd te zijn. Gelukkig maar dat op die manier de orde weer hersteld kon worden.
Geprakkerzeer van een tweeling.
In een warme boek zat ne tweeling.
Dicht bi’j mekare, wiegend op ’t ritme van n kloppend hart.
“Zeg,” fluustern den enen, “denk ie dat d’r léven is nao de geboorte?”
De aalnderen snuften wat. “Nao de geboorte? Wat mot dat wean dan? Dit is toch alles wat d’r is. Warmte, etten deur den streng, en n kloppende hart. Meer hef ’n mens toch neet neudig?”
“Maor luuster dan es good,” zei dn eersten zacht. “Heur ie die stemmen wal es? Zacht en leefdevol. En veul ie ho wi’j soms edragene wordt? Ik geleuf dat wi’j neet allene bunt. Dat d’r Iemand is die ons dreg.”
“Onzin,” zei n andern. “Wat wi’j neet kunt zeen, dat is d’r ok neet. Wi’j zit hier, en as dit ophölt, dan is ’t klaor.”
Den eersten blef stillekes.
“Misschien,” zei ’e nao ’n tiedje, “is dit hier moar ’n voorbereiding. Misschien goat wi’j straks naor ’n grotere wereld. Dat wi’j dan echt kunt oademen, zeen en lopen. Misschien lut God ons hier greuien, um straks geboren te wodden in ’t echte léven.”
“God?” vroeg den anderen wat schamper. “Woar dan?”
“In ’t hart dat wi’j heurt kloppen,” zei den eersten. “In de leefde dee wi’j veult. Wi’j zit neet op onszelf. Wi’j wordt edroagen. Net as ’n kind in de boek van zien moder. Misschien is dizze tied moar ’n kleine buuk, en is de dood straks gin einde, maor ’n geboorte in God zien grote wereld.”
’t Werd krapper en krapper in de boek. De wanden drukten an. Alles bewoog.
“Ik bun bange,” zei de andere.
“Dat snap ik,” zei de eerste. “Maor misschien is angst moar ’t teken dat wi’j op ’t punt stoat geboren te wodden. Misschien wacht d’r licht. Misschien wacht d’r Iemand den zeg: ‘Welkom, mien kind.’”
En toen inens kwam d’r druk. En licht. ruumte en oadem.
Wat den enen dacht dat ut ende was blek ’t begin.En misschien is ’t met ons net zo:
wat wi’j dood neumt, is veur God ne geboorte.