Pasen is weer voorbij. Waar bij Pasen de ene denkt aan eieren zoeken of eieren eten, is het voor de ander een moment van bezinning en besef: afscheid nemen tijdens het avondmaal, het leven vieren en afsluiten. Er is hoop en vertrouwen. Jezus is een nieuw begin, maar dan breekt het noodlot aan: ‘Goede’ Vrijdag. Uit het niets wordt alles anders. De mensen waren voorbereid, maar ervaarden dit zelf niet zo. Ze hadden het zich zo anders voorgesteld en gehoopt. Jezus was anders, hij kon situaties doorbreken en maakte het verschil. Maar op Goede Vrijdag kwam er een einde aan zijn leven: gemarteld en gekruisigd, verraden en verlaten, zelfs door zijn eigen vrienden. Hoe kan dit verhaal goed komen? Dat is een gevoel dat wij mensen ook kennen in rouw. Hoe kan het ooit nog anders worden? Onmacht kan je verscheuren. Je gaat de strijd aan en hebt het gevoel dat je moet vechten om te helen. Jouw geliefde, je moeder of vader, je dochter of zoon… ze komen nooit meer terug op aarde.
Wat blijft er over, en wat willen de kruising en de opstanding ons vertellen?
Drie dagen later heeft Jezus het graf verlaten. Hij is terug, maar ook weer niet helemaal zoals daarvoor. Fysiek zit zijn aardse taak er bijna op. Maar de boodschap en de herinnering blijven en groeien door.
God heeft zijn zoon gestuurd als een voorbeeld voor hoe wij ons leven mogen leven. Jezus had een opdracht, en die heeft hij volbracht. Het was geen vlekkeloos leven, soms zelfs extreem uitzichtloos, maar in de kern deed hij wat hij moest doen. Dat zorgt voor vervulling. Net zoals ieder van ons een opdracht heeft. Jezus’ werk leeft al eeuwenlang voort hoe wonderlijk en veelzeggend.
Ik ben weer terug in dienst na mijn verlof. Tijdens mijn zwangerschapsverlof besefte ik opnieuw dat wij mensen allemaal onderweg zijn, net zoals Jezus onderweg was.
Dat onderweg zijn een doel op zichzelf mag zijn.
Vind je groei en vervulling in je dagelijkse taken? Dan krijg je daar automatisch energie voor terug. Tegelijk zijn er momenten in het leven waarop het niet strookt: je werkt keihard en toch lukt het niet. Je wilt dat het ‘goed’ komt, maar het voelt als trekken aan een dood paard.
Jezus kwam terug, maar anders. Als jou iets heftigs overkomt in het leven, wordt het leven nooit meer hetzelfde. Je moet jezelf opnieuw uitvinden en het leven opnieuw vormgeven, en dat is zwaar. Dit accepteren en beseffen dat het zo werkt, kan helpen om je open te stellen voor de mensen om je heen. Het mooie aan kerk zijn is dat we naar elkaar kunnen omzien. Voor mij is dat de kracht van kerk zijn.
Weet dat je dit niet alleen hoeft te doen. Je mag mij altijd bellen voor een gesprek, gebed of om in stilte even samen te zijn. Ik heb mijn werkzaamheden in Bredevoort weer opgepakt. Mijn vaste werkdagen zijn donderdag en vrijdag; dit zijn ook de dagen waarop ik de pastorale gesprekken inplan. Verder probeer ik o.a. aanwezig te zijn bij het samen eten, want juist daar komen vaak de mooiste gesprekken op gang. Ik ken jullie nog niet allemaal, dus ik heb niet altijd in beeld wie behoefte heeft aan een gesprek. Daarom nodig ik je van harte uit om contact met mij op te nemen.
Met vriendelijke groeten,
Nadine Stemerdink-Bongen
