Categorie: Geen categorie

Wat gebeurt er allemaal in de Joriskerk in Bredevoort? Zo meteen is het Kerstmis, mooi verhaal maar wat heeft dat voor zin?

Die kerk op de Markt van Bredevoort, heeft die eigenlijk nog wat te betekenen in deze tijd, behalve dat het een prachtig oud gebouw is?

Vrolijke mensen?
Ja, zondags zit daar een groep mensen vrolijk te zingen met elkaar bij de muziek van een orgel en te luisteren naar oude verhalen.
Wat heb je daar nou aan? Wat doen die mensen door de week, met wat ze zondags gehoord hebben? Zijn deze mensen nog wel van deze tijd en waar zijn ze eigenlijk naar op zoek?

Ja, wat zoeken ze?
In die kerk zitten mensen, net als jij en u. Ze zijn net als iedereen op zoek naar een beetje rust en houvast in het leven. Er komt veel op je af door de week, op je werk, aan nieuws uit de wereld, in relaties of door ingrijpende gebeurtenissen, zoals een ziekte, een burn-out of misschien zelfs de dood. Je mist iemand heel erg of je wordt zelf ziek. Iedereen maakt dat mee in zijn omgeving en hoe vind je dan een manier om door te gaan en hoop te houden dat het beter wordt? Een moment van rust kan je misschien op andere gedachten brengen. Vind je dat dan in de kerk?

Iets hogers?
Veel mensen denken dat er wel iets meer is tussen hemel en aarde, maar wat precies? Soms merken ze dat bij bepaalde gebeurtenissen, zoals de geboorte van een kind, of het begin van de lente. Soms ook bij ziekte of overlijden van een geliefde, of gewoon bij een wandeling in de natuur, mooie klanken van muziek, of door goede mensen om je heen. Dit kan je aan het denken zetten. Is het toevalig dat mij die dingen overkomen, dat ik iemand tegen kwam die een leuk praatje had, of dat ik ineens bepaalde gedachten kreeg?

In de kerk geloven we in God.
Het hogere noemen we in de kerk God en hij is tot dingen in staat, die wij mensen niet voor mogelijk houden. In de bijbel maakt ie zich bekend aan de mensen. Wij geloven dat hij de wereld gemaakt heeft, hoe dan ook. Hiermee zetten wij de wetenschap heus niet aan de kant, maar wij geloven dat hij aan het begin staat van alle leven. Hij wil dat wij mensen goed omgaan met elkaar, zodat we gelukkig zijn.

En Jezus dan?
We geloven in de kerk ook in Gods zoon Jezus. Binnenkort is het weer Kerstmis. Een gezellige tijd, waarin mensen elkaar op zoeken en proberen ook aan anderen te denken, met allerlei acties zoals het glazen huis.

Wij geloven in de kerk dat God de mensen wilde laten zien, hoe ze met elkaar om moeten gaan. Hoe maak ik hen dat duidelijk? Op een menselijke manier, moet hij gedacht hebben. Daarom liet hij een zoon geboren worden bij doodnormale mensen. Maria was een jonge vrouw en Jozef een bouwvakker. De situatie tijdens de geboorte was niet optimaal, want ze waren op dat moment onderweg. Geen ziekenhuisbed of kraamzorg, maar geboren worden in eenvoudige omstandigheden. Een bijzonder kind, dat zeker, want hij moest namens God, de mensen vertellen, wat een goede manier is om met elkaar te leven.

Leefregels voor je rust
Eenvoudigweg weg kun je die manier van leven samenvatten als, dat God aan het begin en aan het eind van je leven staat en dat je in tussentijd om moet zien naar elkaar. Je moet anderen net zo behandelen, zoals je dat zelf ook graag zou zien. Dat brengt geluk, vrede en rust in je leven.

De geest.
Dit klinkt tegenwoordig erg spiritueel. Misschien zelfs vaag, niet van deze wereld.
Wij geloven in de kerk dat God onder de mensen werkt, doordat ze op elkaar letten, of doordat je je ineens iets beseft, waar je nog niet eerder aan gedacht had. Soms ervaar je dat. Is het toeval dat je ineens een leuk gesprekje had in de buurt, bij de Spar, de Borghman, of SC Bredevoort, waardoor je wat meer moed kreeg om dingen weer op te pakken? Dat had je nou net nodig. Wij geloven in de Joriskerk dat God zo werkt. Hij brengt mensen in contact met elkaar en dan kan er iets moois ontstaan. Zomaar een contact, vriendschap of liefde. Een lichtje waar dat nodig is.

Heilige boontjes?
In de kerk horen we hier zondags verhalen over. Het zijn oude verhalen, dat klopt, maar wel met regels, die nog steeds werken. Een bezoek aan de kerk, is een soort oefening/training, zo van hoe moest het ook al weer? Door de week proberen we dat in de praktijk te brengen, door om te kijken naar mensen dichtbij en verderweg van ons. Lukt dat? Nee helaas niet altijd, omdat we mensen zijn zoals iedereen. We willen het wel blijven proberen, maar zijn ook druk met alle daagse dingen. Geen heilige boontjes dus, dat zeker niet, maar gewone mensen. We proberen ervoor te blijven gaan met vallen en opstaan, maar daarvoor hebben we elkaar, jou en u nodig.
Er zijn best veel dingen waarover we twijfelen, maar één ding is zeker. Met elkaar kunnen we het doen.

Prettige kerstdagen.
van de Joriskerk Bredevoort

Pasen is weer voorbij. Waar bij Pasen de ene denkt aan eieren zoeken of eieren eten, is het voor de ander een moment van bezinning en besef: afscheid nemen tijdens het avondmaal, het leven vieren en afsluiten. Er is hoop en vertrouwen. Jezus is een nieuw begin, maar dan breekt het noodlot aan: ‘Goede’ Vrijdag. Uit het niets wordt alles anders. De mensen waren voorbereid, maar ervaarden dit zelf niet zo. Ze hadden het zich zo anders voorgesteld en gehoopt. Jezus was anders, hij kon situaties doorbreken en maakte het verschil. Maar op Goede Vrijdag kwam er een einde aan zijn leven: gemarteld en gekruisigd, verraden en verlaten, zelfs door zijn eigen vrienden. Hoe kan dit verhaal goed komen? Dat is een gevoel dat wij mensen ook kennen in rouw. Hoe kan het ooit nog anders worden? Onmacht kan je verscheuren. Je gaat de strijd aan en hebt het gevoel dat je moet vechten om te helen. Jouw geliefde, je moeder of vader, je dochter of zoon… ze komen nooit meer terug op aarde.

Wat blijft er over, en wat willen de kruising en de opstanding ons vertellen?

Drie dagen later heeft Jezus het graf verlaten. Hij is terug, maar ook weer niet helemaal zoals daarvoor. Fysiek zit zijn aardse taak er bijna op. Maar de boodschap en de herinnering blijven en groeien door.

God heeft zijn zoon gestuurd als een voorbeeld voor hoe wij ons leven mogen leven. Jezus had een opdracht, en die heeft hij volbracht. Het was geen vlekkeloos leven, soms zelfs extreem uitzichtloos, maar in de kern deed hij wat hij moest doen. Dat zorgt voor vervulling. Net zoals ieder van ons een opdracht heeft. Jezus’ werk leeft al eeuwenlang voort hoe wonderlijk en veelzeggend.

Ik ben weer terug in dienst na mijn verlof. Tijdens mijn zwangerschapsverlof besefte ik opnieuw dat wij mensen allemaal onderweg zijn, net zoals Jezus onderweg was.

Dat onderweg zijn een doel op zichzelf mag zijn.

Vind je groei en vervulling in je dagelijkse taken? Dan krijg je daar automatisch energie voor terug. Tegelijk zijn er momenten in het leven waarop het niet strookt: je werkt keihard en toch lukt het niet. Je wilt dat het ‘goed’ komt, maar het voelt als trekken aan een dood paard.

Jezus kwam terug, maar anders. Als jou iets heftigs overkomt in het leven, wordt het leven nooit meer hetzelfde. Je moet jezelf opnieuw uitvinden en het leven opnieuw vormgeven, en dat is zwaar. Dit accepteren en beseffen dat het zo werkt, kan helpen om je open te stellen voor de mensen om je heen. Het mooie aan kerk zijn is dat we naar elkaar kunnen omzien. Voor mij is dat de kracht van kerk zijn.

Weet dat je dit niet alleen hoeft te doen. Je mag mij altijd bellen voor een gesprek, gebed of om in stilte even samen te zijn. Ik heb mijn werkzaamheden in Bredevoort weer opgepakt. Mijn vaste werkdagen zijn donderdag en vrijdag; dit zijn ook de dagen waarop ik de pastorale gesprekken inplan. Verder probeer ik o.a. aanwezig te zijn bij het samen eten, want juist daar komen vaak de mooiste gesprekken op gang. Ik ken jullie nog niet allemaal, dus ik heb niet altijd in beeld wie behoefte heeft aan een gesprek. Daarom nodig ik je van harte uit om contact met mij op te nemen.

Met vriendelijke groeten,

Nadine Stemerdink-Bongen

In ne warmen boek zat ne tweeling.
Dicht bi’j mekare, wiegend op ’t ritme van ’n kloppend harte.

“Zeg,” fluustern den enen, “denk ie dat d’r léven is nao de geboorte?”
De anderen snuften wat. “Nao de geboorte? Wat mot dat wean dan? Dit is toch alles wat d’r is. Warmte, etten deur den streng, en ’n kloppend harte. Meer hef ’n mens toch neet neudig?”
“Maor luuster dan es good,” zei dn eersten zacht. “Heur ie die stemmen wal es? Zacht en leefdevol. En veul ie ho wi’j soms edragene wordt? Ik geleuf dat wi’j neet allene bunt. Dat d’r Iemand is die ons dreg.”
“Onzin,” zei ’n andern. “Wat wi’j neet kunt zeen, dat is d’r ok neet. Wi’j zit hier, en as dit ophölt, dan is ’t klaor.”
Den eersten blef stillekes.

“Misschien,” zei ’e nao ’n tiedje, “is dit hier moar ’n voorbereiding. Misschien goat wi’j straks naor ’n grotere wereld. Dat wi’j dan echt kunt oademen, zeen en lopen. Misschien lut God ons hier greuien, um straks geboren te wodden in ’t echte léven.”
“God?” vroeg den anderen wat schamper. “Woar dan?”
“In ’t hart dat wi’j heurt kloppen,” zei den eersten. “In de leefde dee wi’j veult. Wi’j zit neet op onszelf. Wi’j wordt edroagen. Net as ’n kind in de boek van zien moder. Misschien is dizze tied moar ’n kleine fase, en is de dood straks gin einde, maor ’n geboorte in God zien grote wereld.”

’t Werd krapper en krapper in de boek. De wanden drukten an. Alles bewoog.
“Ik bun bange,” zei den anderen.
“Dat snap ik,” zei de eerste. “Maor misschien is angst moar ’t teken dat wi’j op ’t punt stoat geboren te wodden. Misschien wacht d’r licht. Misschien wacht d’r Iemand den zeg: ‘Welkom, mien kind.’”

En toen inens kwam d’r druk. En licht. ruumte en oadem.
Wat den enen dacht dat ut ende was blek ’t begin.En misschien is ’t met ons net zo:
wat wi’j dood neumt, is veur God ne geboorte.

Bij haar afscheid als dominee van de Protestantse Gemeente Bredevoort ontving Ada Endeveld een boom. Het is een appelboom van het ras dominee Douwes en Ada plantte hem zelf in het Voedselbos Bredevoort, ter herinnering aan haar predikantschap.

In Bredevoort is de situatie in de wereld aanleiding voor de plaatselijke Joriskerk om een viering te houden die in het teken van de vrede staat.
Het thema is “leef in vrede met elkaar”

De dienst vindt plaats op zondag 1 februari aanstaande om 10.00 uur in de Joriskerk. De viering wordt georganiseerd door de katholieke en protestantse gemeenschap en is bedoelt voor alle inwoners en anderen die interesse hebben. Twee Bredevoorders leiden de dienst, Coby Navis en Jos Wessels.

Er worden beelden en liederen vertoond van christenen van over de hele wereld.

Met deze viering willen samen in Bredevoort iets te laten zien van onze roeping om vrede te brengen.

U bent allemaal van harte welkom!

De kerkenraad is verheugd te kunnen meedelen dat de beroepingscommissie om een nieuwe predikant te zoeken aan het werk is gegaan.
Deze commissie is in de kerkenraadsver-gadering van 15 december 2025 geïnstalleerd.

De leden zijn: Anne van Voorst (als consulent predikant) Joke Bremmer,  Annuska Klein Nibbelink,  Jos te Linde, Maaike Prange, Jolanda Meerdink (als afgevaardigde van de katholieke gemeenschap), Anita Hoornenborg, en namens de kerkenraad Jan Wijbrans en Herman te Paske.

Wij zijn heel blij dat deze mensen samen met de kerkenraad op zoek willen gaan naar een. nieuwe predikant voor onze kerk. Wij wensen de beroepingscommissie langs deze weg Gods helpende hand toe bij hun werk en veel succes.

de kerkenraad van de
PG Bredevoort