Categorie: Geen categorie

En dan stortregent het de 4e mei om zeven uur ’s avonds… Wat te doen?

Snel schakelen, immers het bestuur van de Protestantse Gemeente Bredevoort, eigenaar van de St. Joriskerk, had aangegeven dat bij slecht weer de Dodenherdenking in de kerk mocht plaatsvinden. Dank aan de vrijwilligers vanuit de kerk die dit alles mogelijk maakten, en bovendien er nog voor zorgden dat na afloop voor iedereen een kopje koffie of thee of een beker limonade klaar stond.

De plechtigheid zelf was indrukwekkend, met sprekers die samen de herinnering aan alle verdriet en trauma belichtten.

Pasen is weer voorbij. Waar bij Pasen de ene denkt aan eieren zoeken of eieren eten, is het voor de ander een moment van bezinning en besef: afscheid nemen tijdens het avondmaal, het leven vieren en afsluiten. Er is hoop en vertrouwen. Jezus is een nieuw begin, maar dan breekt het noodlot aan: ‘Goede’ Vrijdag. Uit het niets wordt alles anders. De mensen waren voorbereid, maar ervaarden dit zelf niet zo. Ze hadden het zich zo anders voorgesteld en gehoopt. Jezus was anders, hij kon situaties doorbreken en maakte het verschil. Maar op Goede Vrijdag kwam er een einde aan zijn leven: gemarteld en gekruisigd, verraden en verlaten, zelfs door zijn eigen vrienden. Hoe kan dit verhaal goed komen? Dat is een gevoel dat wij mensen ook kennen in rouw. Hoe kan het ooit nog anders worden? Onmacht kan je verscheuren. Je gaat de strijd aan en hebt het gevoel dat je moet vechten om te helen. Jouw geliefde, je moeder of vader, je dochter of zoon… ze komen nooit meer terug op aarde.

Wat blijft er over, en wat willen de kruising en de opstanding ons vertellen?

Drie dagen later heeft Jezus het graf verlaten. Hij is terug, maar ook weer niet helemaal zoals daarvoor. Fysiek zit zijn aardse taak er bijna op. Maar de boodschap en de herinnering blijven en groeien door.

God heeft zijn zoon gestuurd als een voorbeeld voor hoe wij ons leven mogen leven. Jezus had een opdracht, en die heeft hij volbracht. Het was geen vlekkeloos leven, soms zelfs extreem uitzichtloos, maar in de kern deed hij wat hij moest doen. Dat zorgt voor vervulling. Net zoals ieder van ons een opdracht heeft. Jezus’ werk leeft al eeuwenlang voort hoe wonderlijk en veelzeggend.

Ik ben weer terug in dienst na mijn verlof. Tijdens mijn zwangerschapsverlof besefte ik opnieuw dat wij mensen allemaal onderweg zijn, net zoals Jezus onderweg was.

Dat onderweg zijn een doel op zichzelf mag zijn.

Vind je groei en vervulling in je dagelijkse taken? Dan krijg je daar automatisch energie voor terug. Tegelijk zijn er momenten in het leven waarop het niet strookt: je werkt keihard en toch lukt het niet. Je wilt dat het ‘goed’ komt, maar het voelt als trekken aan een dood paard.

Jezus kwam terug, maar anders. Als jou iets heftigs overkomt in het leven, wordt het leven nooit meer hetzelfde. Je moet jezelf opnieuw uitvinden en het leven opnieuw vormgeven, en dat is zwaar. Dit accepteren en beseffen dat het zo werkt, kan helpen om je open te stellen voor de mensen om je heen. Het mooie aan kerk zijn is dat we naar elkaar kunnen omzien. Voor mij is dat de kracht van kerk zijn.

Weet dat je dit niet alleen hoeft te doen. Je mag mij altijd bellen voor een gesprek, gebed of om in stilte even samen te zijn. Ik heb mijn werkzaamheden in Bredevoort weer opgepakt. Mijn vaste werkdagen zijn donderdag en vrijdag; dit zijn ook de dagen waarop ik de pastorale gesprekken inplan. Verder probeer ik o.a. aanwezig te zijn bij het samen eten, want juist daar komen vaak de mooiste gesprekken op gang. Ik ken jullie nog niet allemaal, dus ik heb niet altijd in beeld wie behoefte heeft aan een gesprek. Daarom nodig ik je van harte uit om contact met mij op te nemen.

Met vriendelijke groeten,

Nadine Stemerdink-Bongen

In een warme boek zat ne tweeling.
Dicht bi’j mekare, wiegend op ’t ritme van n kloppend hart.

“Zeg,” fluustern den enen, “denk ie dat d’r léven is nao de geboorte?”
De aalnderen snuften wat. “Nao de geboorte? Wat mot dat wean dan? Dit is toch alles wat d’r is. Warmte, etten deur den streng, en n kloppende hart. Meer hef ’n mens toch neet neudig?”
“Maor luuster dan es good,” zei dn eersten zacht. “Heur ie die stemmen wal es? Zacht en leefdevol. En veul ie ho wi’j soms edragene wordt? Ik geleuf dat wi’j neet allene bunt. Dat d’r Iemand is die ons dreg.”
“Onzin,” zei n andern. “Wat wi’j neet kunt zeen, dat is d’r ok neet. Wi’j zit hier, en as dit ophölt, dan is ’t klaor.”
Den eersten blef stillekes.

“Misschien,” zei ’e nao ’n tiedje, “is dit hier moar ’n voorbereiding. Misschien goat wi’j straks naor ’n grotere wereld. Dat wi’j dan echt kunt oademen, zeen en lopen. Misschien lut God ons hier greuien, um straks geboren te wodden in ’t echte léven.”
“God?” vroeg den anderen wat schamper. “Woar dan?”
“In ’t hart dat wi’j heurt kloppen,” zei den eersten. “In de leefde dee wi’j veult. Wi’j zit neet op onszelf. Wi’j wordt edroagen. Net as ’n kind in de boek van zien moder. Misschien is dizze tied moar ’n kleine buuk, en is de dood straks gin einde, maor ’n geboorte in God zien grote wereld.”

’t Werd krapper en krapper in de boek. De wanden drukten an. Alles bewoog.
“Ik bun bange,” zei de andere.
“Dat snap ik,” zei de eerste. “Maor misschien is angst moar ’t teken dat wi’j op ’t punt stoat geboren te wodden. Misschien wacht d’r licht. Misschien wacht d’r Iemand den zeg: ‘Welkom, mien kind.’”

En toen inens kwam d’r druk. En licht. ruumte en oadem.
Wat den enen dacht dat ut ende was blek ’t begin.En misschien is ’t met ons net zo:
wat wi’j dood neumt, is veur God ne geboorte.

Bij haar afscheid als dominee van de Protestantse Gemeente Bredevoort ontving Ada Endeveld een boom. Het is een appelboom van het ras dominee Douwes en Ada plantte hem zelf in het Voedselbos Bredevoort, ter herinnering aan haar predikantschap.

In Bredevoort is de situatie in de wereld aanleiding voor de plaatselijke Joriskerk om een viering te houden die in het teken van de vrede staat.
Het thema is “leef in vrede met elkaar”

De dienst vindt plaats op zondag 1 februari aanstaande om 10.00 uur in de Joriskerk. De viering wordt georganiseerd door de katholieke en protestantse gemeenschap en is bedoelt voor alle inwoners en anderen die interesse hebben. Twee Bredevoorders leiden de dienst, Coby Navis en Jos Wessels.

Er worden beelden en liederen vertoond van christenen van over de hele wereld.

Met deze viering willen samen in Bredevoort iets te laten zien van onze roeping om vrede te brengen.

U bent allemaal van harte welkom!

De kerkenraad is verheugd te kunnen meedelen dat de beroepingscommissie om een nieuwe predikant te zoeken aan het werk is gegaan.
Deze commissie is in de kerkenraadsver-gadering van 15 december 2025 geïnstalleerd.

De leden zijn: Anne van Voorst (als consulent predikant) Joke Bremmer,  Annuska Klein Nibbelink,  Jos te Linde, Maaike Prange, Jolanda Meerdink (als afgevaardigde van de katholieke gemeenschap), Anita Hoornenborg, en namens de kerkenraad Jan Wijbrans en Herman te Paske.

Wij zijn heel blij dat deze mensen samen met de kerkenraad op zoek willen gaan naar een. nieuwe predikant voor onze kerk. Wij wensen de beroepingscommissie langs deze weg Gods helpende hand toe bij hun werk en veel succes.

de kerkenraad van de
PG Bredevoort